Σάββατο 5/10 Λήθη / Καταχνιά
Με αποδεκατισμένο ανθρώπινο δυναμικό, λόγω των τριών συνεχόμενων Live που είχαν προηγηθεί - οι μισοί είμασταν άρρωστοι και οι άλλοι μισοί χωρίς χιούμορ. Είμαστε έτοιμοι για μία βραδιά που δεν περιμένουμε τίποτα αλλά και όλα μαζί. - Μεγάλο μπράβο στα παιδιά που το έτρεξαν πάλι από την αρχή μέχρι το τέλος και μας βοηθήσαν παντού.
Πέρα από το live γενικά επικρατούσε μία ατμόσφαιρα " τα κάνω όλα και συμφέρω" έτσι λοιπόν τη μία θα έβγαζες φωτογραφίες τις μπάντες και το κόσμο και θα σφουγγάριζες τα νερά που έβγαιναν από τη τουαλέτα και την άλλη θα σέρβιρες ποτά και τα θα κράταγες κάποιου το distro...γαμάτο!
 |
| Λήθη |
Στις Δέκα και κάτι βγαίνουν οι Πατρινοί Λήθη με μία λέσχη έτοιμη να εκραγεί από το κόσμο - πραγματικά είμασταν ο ένας πάνω στον άλλο ενώ για να περάσεις από τη σκάλα έπρεπε να πατήσεις σε κεφάλια. Έπαθα απλά σοκ !!! Όπως σωστά άκουσα από ένα παλικάρι από κάτω: "το κάνουν και φαίνεται τόσο εύκολο ενω δεν είναι καθόλου" Power trio Crust με άρτια τεχνική κατάρτιση η οποία όμως δεν τους κρατάει δέσμιους στο να κοιτάνε απλά τι θα παίξουν αλλά να βγάλουν ένταση, φοβερό δέσιμο και πάθος το οποίο ξεδιπλώθηκε στο μίας ώρας σετ τους . Περιττό να πω, πως από εκείνη τη μέρα το "έρεβος" είναι μέσα σε όλες μου τις λίστες.
 |
| Καταχνιά |
Έντεκα και κάτι και οι Καταχνιά παίρνουν θέση. κάπου ανάμεσα σε μία μασχάλη και έναν ώμο καταφέρνω και παίρνω θέση. Συναισθηματικό Blackened Crust. Απλές συνθέσεις που παιρνάνε από όλες τιςταχύτητες αλλά τόσο "βαθιές" και βιωματικές. Μαυρίλα και σκοτάδι πλάκωσε το υπόγειο. Δεν ξέρω αν είμαι ο κατάλληλος για να μιλήσω για την εμφάνισης τους, μιας και τη μία βρισκόμουν στο μπαρ να βοηθήσω και την άλλη στη σκηνή. Μου αρκεί που είδα ένα-δύο άτομα με δάκρυα στα μάτια όταν τελείωσε το set τους δεν υπάρχει καλύτερη καταγραφή συναισθημάτων από αυτό.
Photos by Nick Paleologos / K did the paint editing.
"Ουρλιάζουν και ηχούν μέσα στο κενό,
φωνές βαθιά μέσα στους τοίχους"
Επιθανάτιος Ρόγχος