Film: Shivers (1975) / David Cronenberg
Θεωρώ τον David Cronenberg τον διαχρονικότερο σκηνοθέτη ταινιών τρόμου. Τις περισσότερες φορές μου δίνει την εντύπωση πώς πάνω από κάθε σενάριο βγαίνει ένα τρομακτικό φροΰδικό μαύρο σύννεφο και τον βοηθάει να ολοκληρώσει μερικούς από τους χειρότερους μας εφιάλτες. Το φοβερό με τον Cronenberg είναι πως όταν οι υπόλοιποι της γενιάς του (Carpenter, Craven, Romero κτλ...) περάσαν στη μετριότητα ή στις εύκολες εφετζίδικες λύσεις – και στο no script attitude αυτός άγγιζε ευαίσθητες πτηχές της ανθρώπινης ψυχολογίας.
Για να είμαι ειλικρινής, αν είχα να φτιάξω μία λίστα με τις
100 καλύτερες ταινίες τρόμου όλων των εποχών, με τη δυνατότητα να διαλέξω μόνο
μία από τις ταινίες του, θα δυσκολευόμουν πάρα πολύ. Διαλέγω να γράψω για τη
συγκεκριμένη σήμερα και πριν κατηφορίσω στα άδυτα των darkwavάδων, μάλλον γιατί ήταν και η πρώτη που είδα πριν
από πάρα μα πάρα πολλά χρονια σε ένα μικρό Γαλατικό χωριό κάπου στα δυτικά της
φαβέλας μας...
Το Shivers θεωρείται από πολλούς μία άκρως προφητική ταινία. Μιλάει για
μία σεξουαλικώς μεταδιδόμενη ασθένεια η οποία τρελαίνει και οδηγεί σε παράλογες
πράξεις τους ανθρώπους. Έξι χρόνια πριν καν αναφερθεί και αναγνωριστεί το HIV σε
νόσο στα 87 λεπτά του φιλμ μπαίνεις στο κλειστοφοβικό περιβάλλον του ξενοδοχειακού
συγκροτήματος Σταρλαΐνερ για να χάσεις την εμπιστοσύνη σου σε αγαπημένους σου ανθρώπους
και να παραδωθείς τελικά στα χέρια της τρέλας.
Το Shivers είναι από τις ταινίες που παίζουν με τις έννοιες της ηδονής,
της τρέλας και της παραφροσύνης όσο λίγες. Αν η δεκαετία του 70’ θεωρείται η χρυσή
δεκαετία των ταινιών τρόμου τότε η συγκεκριμένη ταινία θα έπρεπε να διδάσκεται
σε σεμινάρια ανάλυσης της...