Kυκλοφορία: Κραταραμμένο Στόμα / ST CD (2013
Release)
Η κυκλοφορία αυτή είναι λαμπρή απόδειξη σέ κάτι
που έχουμε αναφέρει και πιο κάτω. Πως η εγχώρια d.i.y. σκηνή περνάει τη
καλύτερη φάση της. Προσωπικά δεν θυμάμαι ποτέ να υπήρχαν τόσες πολλές και καλές
κυκλοφορίες.
Οι Κραταραμμένο Στόμα είναι λαμπρό παράδειγμα
μιας hard working band που λένε και στο Αμέρικα. Σίγουρα νομίζετε οι
περισσότεροι πως έχουν ξεπεταχτεί τα τελευταία 2 χρόνια. Η αλήθεια είναι πως η
μπάντα μετράει ήδη 4-5 χρόνια στις πλάτες της και τα μέλη της - είτε της
αρχικής σύνθεσης, είτε της τωρινής - έχουν υπάρξει μέλη συγκροτημάτων που κατα
καιρούς πιστεύω όλοι έχουμε ακούσει ή δει.
Αυτό που μου αρέσει σε αυτή τη μπάντα
είναι πως δεν θα σου υποκριθεί ποτέ κάτι που δεν είναι. Δεν θα παρουσιαστούν
σαν σκληροί τύποι που λιώνουν σίδερα με το r'n'r' τους, δεν θα σου πλασάρουν τη
μουσική τους σαν τη πρέζα που πρέπει να πάρεις για να συνεχίσεις το ατέλειωτο
ταξίδι στη κατάθλιψη σου και σίγουρα δεν θα
χρησιμοποιήσουν στρατευμένο λόγο για να σε κατευθύνουν εκεί που θέλουν. Κοινώς
ότι βλέπεις παίρνεις.
Ξεκίνησα να ακούω την εν λόγω κυκλοφορία σε μία φάση
που που ήθελα να ακούω μόνο πορνο-grind και βόθρους γιάπωνες που τρώνε ωμό
κρέας (μασάει η κατσίκα ταραμά) για να με γυρίσει στη φάση που πέρναγα όλο και
συχνότερα μικρότερος, κάνοντας μία αναδρομή προς τα πίσω. Τότε που τα πράγματα ήταν σαφώς
πιο απλά μέσα στο κεφάλι μας και δεν παίζαμε τόσο πολύ με ορολογίες και
περιγραφές για να καταλάβουμε τη μουσική. Είναι εκείνο το εγκεφαλικό κύτταρο
που ξυπναέι μέσα σε λήθαργο για να σου θυμίσει ότι μεγάλωσες με The Offspring -
πρώτης και δεύτερης περιόδου - και Bad Religion. Μιλάμε δηλαδή για αγνό Punk
Rock που δεν ξεπεράσαμε ποτέ.
Υπέροχο CD, που σου ξυπνάει λίγο το "πάω
στη πλατεία να αρράξω με τους φίλους μου" Feeling και θα σε
κρατήσει εκεί για τα επόμενα 22 λεπτά περνώντας από κομματάρες τύπου
"Ίσως" και "Όλα Εδώ" για να περάσουμε στο αγαπημένο
μου "Φωνές" και από εκεί στο "Μάτια κλειστά",
"Ψέμα" και "Μία στιγμή". Η παραγωγή είναι στα μέτρα της μπάντας
και σίγουρα αντιπροσωπεύει τη δυναμική της μπάντας στα Live τους, κάτι
στο οποίο έπαιξε ρόλο σίγουρα η πετυχημένη επιλογή του Γιώργου σαν ηχολήπτη -
προσωπικά θα ήθελα το μπάσο λίγο πιο πάνω.
Τα υπόλοιπα επί σκηνής...
"When we were young the future was so bright
The old neighborhood was so alive
And every kid on the whole damn street
Was gonna make it big and not be beat
Now the neighborhood's cracked and torn
The kids are grown up but their lives are worn
How can one little street
Swallow so many lives"
-The Kids aren't alright