Σάββατο 2/11 Ivan Narog,Αρχή Του Τέλους,Πανδημία,Κραταραμμένο Στόμα.
Ήταν από τα βράδια που περιμένα καιρό, μιας και θεωρώ τις μπάντες θαυμάσιες και τα άτομα που παίζουν σε αυτές καλούς μου φίλους. Δεν θα είναι μεγάλο review μιας και συμμετείχα παιχτικά και για να είμαι ειλικρινής δεν αισθάνομαι και τόσο άνετα. Οι μπάντες ήταν από νωρίς στο στήσιμο - κάπου στις 17:30 είχαμε μαζευτεί. Ένα μικρομέγαλο πρόβλημα μας ανάγκασε να μείνουμε χωρίς ρεύμα περίπου 1,5 ώρα. Μάλλον ήταν ότι έπρεπε για να ολοκληρωθούν με απόλυτη επιτυχία οι τρεις εμπύρετες μέρες μου. Αφού παίξαμε με τα νερά, το ρεύμα (έλα κερνάει η ΔΕΗ) και σίγουρα τις ζωές μας, εγκαταλείψαμε κάθε προσπάθεια και κάτσαμε στα σκοτάδια για λίγο μπαλαμούτι (ε!;). Η ώρα πέρασε μαρτυρικά με τους περισσότερους να πίνουν μπίρες και εμένα με ένα χαμέμηλο στο χέρι (με το πουλί στο χέρι που λένε)!
Το ρεύμα ήρθε κάπου στις 19:00 και μέσα στα επόμενα 50 λεπτά είχαμε κάνει όλοι sound check. Για άλλη μία φορά παραδέχομαι ότι είναι γαμάτο να παίζεις punk - δηλαδή, να μην φτιάχνεις καν το ήχο σου.
Κάπου στις 21:00 αρχίζει και μαζεύεται ο κόσμος με πολλές και γνώριμες φάτσες ανάμεσα τους. Κουβεντολόι και κουτσομπολιό με αρκετές μαλακίες για να περάσει η ώρα και λίγο μακριά γαΐδούρα με μαξιλαράκι τον πιο λεπτό για να έχει πλάκα και με ένα ΑΑΑΑΑΑΑΑΑ, ΟΟΟΟΟΟΟΟΟ από το διπλανό καφενείο - έπαιζε ΟΣΦΠ-ΠΑΟ την ίδια ώρα - μέχρι να έρθει η ώρα να βγει ο τιτάνιος συγχωριανός μου Ivan ο τρομερός (ΑΕΛ-Whiplash, θα'μαι πάντα διπλα'ς).
Το live ανοίγει με συνεργασία της τελευταίας στιγμής. Ένα δολοφονικό ντουέτο με τον Ν.Pale σε ρόλο σολίστα, φροντίζει να μας ρίξει τουλάχιστον τέσσερα δόντια με τις συχνότητες του. Ωραίο drone σετ αν και μικρό - έπαιξαν περίπου 20 λεπτά.
 |
| Ivan Narog |
Δεύτεροι στη σειρά εμείς σαν αρχή του τέλους, δεν ξέρω αν παίξαμε καλά αλλά το κωλοευχαριστηθήκαμε! κάναμε και κάπου κάπου κανένα λάθος για να νομίζουν από κάτω ότι παίζουμε δύσκολα και progressive rock... Από τις λίγες φορές που ακούγαμε πάνω τι παίζαμε - μπράβο Μάνο, θα σου πάρουμε σοκολατάκι!
 |
| Αρχή Του Τέλους |
Ακολουθούν οι Πανδημία με λίγα ηχητικά προβλήματα στην αρχή για να με μαγέψουν ολοκληρωτικά με το υπόλοιπο σετ τους. Έχω αρράξει στα πλάγια και τους απολαμβάνω. Τους βλέπω live και τραγουδάω ένα προς ένα μερικά από τα αγαπημένα μου τραγούδια, ενός album που όπως έχω ξαναγράψει φέτος με κόλλησε στο τοίχο και το θεωρώ το κορυφαίο μεταξύ κορυφαίων μέσα σε αυτή τη καταιγίδα των φετινών κυκλοφοριών. Δεν έχει να κάνει πάντα η τεχνική, η μουσική είναι συναισθημα και οι συγκεκριμένοι το εκπέμπουν σε μεγάλο βαθμό.
 |
| Πανδημία |
Τελευταίοι αλλά όχι καταιδρωμένοι οι Κραταραμμένο στόμα με έναν ήχο τούμπανο εκπέμποντας θετική ενέργεια ακόμα και από τα αυτιά τους... παίζουν όλο το lp καθώς και διασκευή Parkinsons όπου γίνεται ο απόλυτως χαμός. Έχουν κερδίσει το κόσμο και κλείνουν υποδειγματικά ένα live που άρχισε με ακριβώς το ίδιο τρόπο..Πάντα τέτοια, σε λίγες μέρες τα λέμε ον δε ροουντ μπιτσιζζζζ!
Photos by Nick Pale