Film: The Gate (1987) / Tibor Takacs
Το "The Gate" είναι από τις κακές ταινίες που έχεις μάθει να αγαπάς από μικρός. Θα μπορούσε να το παίζει το Star Channel κάθε Κυριακή μεσημέρι μετά τη γαλάζια λίμνη, αλλά δεν το κάνει λόγω θεματολογίας. Eυτυχώς δηλαδή γιατί θα ματαίωνε κάθε νοσταλγία που νιώθουμε κάθε φορά που τη βλέπουμε. Όταν βγήκε το το 1987 έκανε αίσθηση με τη μία - αν και η δεκαετία του 80' είναι γεμάτη από πιο σοβαρές ταινίες που έχουν να κάνουν με τη Δαιμονολογία - μιας και ακολούθησε την ήδη επιτυχημένη οδό ταινών, όπως τα Gremlins, Goolies κ.ο.κ. H οποία είναι παιδιά πρωταγωνιστές, μαγεία, ξόρκια, δαίμονες και αγωνία...
Το γέρικο δέντρο στο πίσω κήπο μίας κλασικής χαζοαμερικάνικης (πίνω coca cola και τρώω burger) οικογένειας, θα ξεριζωθεί και θα φανερώσει τη πύλη για το κόσμο των Δαιμόνων. Δύο παιδιά, ο Γκλεν (ο Stephen Dorff μικρός και αθώος) και ο Τέρρυ θα το ανακαλύψουν και θα προσπαθήσουν να βρουν το τρόπο για να τη κλείσουν...Σε όλα αυτά προσθέστε πως οι γονείς των παιδιών θα απουσιάσουν για το Σ-Κ, πως η μεγάλη αδερφή του πρώτου θα κάνει teen party με ξανθά Camel Toe γκομενάκια, όπου όλα θα γίνουν πουτάνα και τέλος πως ο Τέρρυ θα βρει το ξόρκι του "Σκοτεινού Βιβλίου" το οποίο κλείνει τη πύλη για πάντα, μέσα από έναν heavy metal δίσκο της συλλογής του. Φοβερό;
Υπερδιασκεδαστική ταινία που αξίζει 100% κάθε λεπτό που θα της αφιερώσεις. Φουντωτό μαλί, φόρμες Κορομίλι, τζιν μπουφάν με ραφτά και πολύχρωμες μπλούζες στυλ Andre Agassi. Τι άλλο θέλετε για μία βροχερή μέρα σαν τη σημερινή;
p.s.Tρία χρόνια αργότερα βγήκε το σαφώς κατώτερο αλλά εξίσου διασκεδαστικό δεύτερο μέρος "The Gate II: Trespassers" πάλι με τον Luis Tripp ξανά στο ρόλο του Τerry.
"We accidently summoned demons who used to
rule the universe to come and take over the world."
-Terry